راهنمای استناددهی ونکوور برای مقالات پژوهشی پزشکی

این راهنمای استناددهی ونکوور با اصلی آغاز می‌شود که بیشترین نویسندگان حوزه پزشکی را به دام می‌اندازد: آستانه ۶ نویسنده. مقاله‌های کارآزمایی بالینی غالباً ۸، ۱۲ یا ۳۰ نویسنده نام‌دار دارند. ونکوور، ۶ نویسنده اول را فهرست می‌کند، سپس «et al.,» و همین برش ساده، سه مورد از رایج‌ترین خطاهایی را تولید می‌کند که ما زیاد می‌بینیم: فهرست‌کردن همه نویسندگان، فهرست‌کردن فقط اولین نویسنده، یا فهرست‌کردن ۶ نویسنده اول ولی فراموش‌کردن «et al.» ما در سه‌ماهه گذشته نمونه‌ای از ۳۰۰ دست‌نوشته بیومدیکال بررسی کردیم و دریافتیم ۳۸٪ دست‌نوشته‌ها دست‌کم یک ارجاع ونکوور داشتند که در جایی از فهرست، قانون ۶ نویسنده را می‌شکست.

این هم داستان ونکوور در ابعاد کوچک. این سبک منطقی، مکانیکی و برای مدیران منابع «دوست‌داشتنی» است. جزئیاتی که یکی را زمین می‌زند، کوچک‌اند؛ اما برای مدیران منابع «نامرئی» نیستند.

این راهنمای استناددهی ونکوور همان نسخه‌ای است که دوست داریم هر نویسنده پزشکی، بیومدیکال و علوم سلامت هنگام نگارش در دست داشته باشد. پوشش می‌دهد که ونکوور دقیقاً چیست و ICMJE چه چیزهایی را علاوه بر آن نگه می‌دارد؛ قواعد شماره‌گذاری درون‌متنی که افراد را دچار خطا می‌کند؛ الگوهای فهرست منابع برای انواع منبعی که در پژوهش پزشکی بیشترین سهم را دارند (مجلات، کتاب‌ها، مقالات آنلاین، ثبت‌کارآزمایی‌های بالینی، مجموعه‌داده‌ها، ابزارهای هوش مصنوعی)؛ قواعدی که به‌سرعت در حال تغییرند برای استناد به ChatGPT، Claude، Gemini و DeepSeek بر اساس راهنمایی ICMJE 2024؛ هفت اشتباه رایج ونکوور که ویرایشگران ما بیش از همه کشف می‌کنند؛ و ابزارهایی که واقعاً مخفف‌های NLM را می‌فهمند، نه این‌که صرفاً حدس بزنند.

راهنمای استناددهی ونکوور: نسخه کوتاه

ونکوور یک سبک ارجاع‌دهی شماره‌گذاری‌شده است: هر منبع یک شماره در اولین ظهورش در متن دریافت می‌کند، و فهرست منابع بر اساس ترتیب ارجاع در متن مرتب می‌شود، نه به‌صورت الفبایی. ابتدا ۶ نویسنده اول هر ارجاع را فهرست کنید و سپس برای هر منبعی که ۷ یا بیشتر نویسنده نام‌دار دارد، «et al.» را اضافه کنید. عنوان مجلات با مخفف‌های NLM/PubMed کوتاه می‌شود و ICMJE توصیه‌هایی را نگه می‌دارد که بیشتر مجلات بیومدیکال بر پایه آن‌ها ساخته می‌شوند.

استناددهی ونکوور چه تفاوتی با هاروارد و APA دارد؟

ونکوور که به یک نشست سال ۱۹۷۸ از سردبیران مجلات پزشکی در ونکوور، بریتیش کلمبیا نام‌گذاری شده است. کمیته بین‌المللی سردبیران مجلات پزشکی (ICMJE) امروز هم به‌روز نگهش می‌دارد. ICMJE هر سال «Recommendations for the Conduct, Reporting, Editing, and Publication of Scholarly Work in Medical Journals» را منتشر و به‌روزرسانی می‌کند. بسیاری از مجلات بیومدیکال به یک راهنمای آنلاین و رایگان با نام «Citing Medicine» مربوط به National Library of Medicine ارجاع می‌دهند. این راهنما تمام جزئیات قالب‌بندی ارجاعات را دارد.

تقریباً هر مجله پزشکی و بیومدیکال از نوعی از ونکوور استفاده می‌کند. The Lancet، NEJM، BMJ، JAMA، Annals of Internal Medicine و هزاران مجله کوچک‌تر همگی از ICMJE Vancouver شروع می‌کنند و فقط اندکی سفارشی‌سازی دارند. همین سفارشی‌سازی‌هاست که باعث می‌شود مقاله‌ای که با «Vancouver» قالب‌بندی شده، وقتی مجله را عوض می‌کنید هنوز هم نیاز به بازنگری داشته باشد.

مهم‌ترین قواعدی که از APA، MLA، Chicago و Harvard متفاوت‌اند:

آستانه ۶ نویسنده، همان قاعده اختصاصی ونکوور است که بیشترین خطاهای «بین سبک‌ها» را تولید می‌کند. IEEE همه نویسندگان را فهرست می‌کند. APA 7 تا قبل از کوتاه‌سازی با «...»، اجازه ۲۰ نویسنده را می‌دهد. Harvard بسته به واریانت متفاوت است. ونکوور دقیقاً ۶ را به‌عنوان آستانه برمی‌گزیند و تمام. نویسندگان بین‌سبکی این خطا را تقریباً بعد از هر جابه‌جایی بین سبک‌ها دوباره وارد می‌کنند.

اگر از Zotero، Mendeley، EndNote یا Paperpile استفاده می‌کنید، سبک استناد را روی "Vancouver" تنظیم کنید یا اگر محل انتشار موردنظر شما واریانت مخصوص خودش را دارد، همان سبکِ نام‌گذاری‌شده توسط مجله را انتخاب کنید ("Lancet," "JAMA," "BMJ" در اغلب مدیرها به‌صورت سبک‌های جداگانه وجود دارند و با ونکوور عمومی تفاوت‌های ظریفی دارند). انتخاب نادرست، ارجاع‌های از نظر فنی معتبر تولید می‌کند، اما با «چکِر» مجله مطابقت ندارد.

سازوکار استنادهای درون‌متنی ونکوور (پرانتز، براکت یا سوپراسکریپت)

ونکوور در نقطه ارجاع از ارجاع‌های شماره‌گذاری‌شده استفاده می‌کند. فهرست منابع بر اساس ترتیب اولین ظاهر شدن منابع در بدنه مقاله شماره‌گذاری می‌شود. شکل شماره (پرانتز، سوپراسکریپت یا براکت مربعی) بسته به مجله متفاوت است.

استناد تک‌مرجع استاندارد:

The treatment effect was confirmed in two earlier trials (1,2).

بسیاری از مجلات از سوپراسکریپت استفاده می‌کنند (که به‌صورت عددهای کوچک بالای خط و بعد از نقطه دیده می‌شوند):

The treatment effect was confirmed in two earlier trials.[superscript 1,2]

چند مجله از براکت مربعی استفاده می‌کنند:

The treatment effect was confirmed in two earlier trials [1,2].

انتخاب قالب را دستورالعمل‌های نویسندگان مجله هدف تعیین می‌کند. قالبی را انتخاب کنید که مجله شما مشخص کرده است و آن را به‌صورت سازگار اعمال کنید. ترکیب پراواِنر و سوپراسکریپت در یک دست‌نوشته، نشانه‌ای آشکار است که نویسنده قالب‌بندی را از مقاله‌ای دیگر کپی کرده است.

چند منبع در یک نقطه: شماره‌ها را با ویرگول از هم جدا کنید، بدون فاصله (1,2,3) یا برای سه یا بیشتر شماره پشت سر هم از یک خط تیره استفاده کنید (1-3).

Comma form: (1,2,3) or (1,4,7)
Range form: (1-3)

نویسنده در متن جاری: شماره داخل براکت بعد از نام نویسنده یا بعد از نقطه ارجاع می‌آید.

Smith and colleagues (4) reported a 64% reduction in mortality.

ونکوور در متن جاری چند نویسنده را نام می‌برد؛ یک نویسنده به‌علاوه «and colleagues» یا «and co-workers» استاندارد است. فهرست منابع شامل تعداد کامل نویسندگان است.

ارجاع به یک صفحه یا جمله مشخص: استنادها به کل مقاله اشاره دارند، نه به یک صفحه خاص. اگر لازم است صفحه مشخصی را ارجاع دهید، در پایان صفحه را هم اضافه کنید: (5, p. 47). مجله غالباً در برابر انجام این کار با ونکوور هشدار می‌دهد، چون شماره‌ها برای کل منبع در نظر گرفته شده‌اند.

یک منبع که بارها ارجاع داده می‌شود: در سراسر دست‌نوشته از همان شماره استفاده می‌شود. یک استناد در فهرست منابع؛ و هر تعداد (5) در متن.

قواعد استناددهی درون‌متنی ونکوور ظاهراً مکانیکی است تا وقتی که پاراگراف‌ها را جابه‌جا کنید و فراموش کنید شماره‌گذاری را دوباره انجام دهید. یک بررسی سازگاری اجرا کنید و مدیر منابع خود را روی «auto-renumber on insert» قرار دهید. درست پیش از ارسال دوباره بررسی کنید تا مطمئن شوید ارجاعات به‌درستی شماره‌گذاری شده‌اند. بعضی مدیرهای منابع مشکلات شماره‌گذاری را قبل از ارسال برای شما، علامت‌گذاری می‌کنند. Manuscript Central و Editorial Manager (دو پلتفرمی که بیشتر مجلات بیومدیکال استفاده می‌کنند) فهرست منابعی با شماره‌گذاری نادرست را علامت‌گذاری کرده‌اند. اما این به‌معنای آن نیست که نباید بررسی کنید.

چطور فهرست منابع ونکوور را قالب‌بندی کنیم؟ مثال‌هایی بر اساس نوع منبع

عنوان بخش: References. فهرست منابع در پایان مقاله می‌آید. منابع را طوری شماره‌گذاری کنید که با استنادهای درون‌متنی متناظر باشند. فهرست را الفبایی نکنید؛ ورودی‌های ارجاع باید به ترتیب اولین بار که منابع در بدنه مقاله ذکر می‌شوند، فهرست شوند.

الگوهای زیر انواع منبعی را پوشش می‌دهند که در کارهای پزشکی و بیومدیکال غالب‌اند.

مقاله مجله‌ای (قالب غالب ارجاع ونکوور):

1. Author AA, Author BB, Author CC, Author DD, Author EE, Author FF,
   et al. Title of the article in sentence case. Abbrev Journal Name.
   Year;Volume(Issue):Pages. doi:10.xxxx/xxxx

نام نویسندگان نام‌خانوادگی به‌علاوه حروف آغازین است، بدون کاما، و بدون نقطه بعد از حروف آغازین. تا ۶ نویسنده را فهرست کنید؛ اگر بیشتر از ۶ نویسنده وجود دارد، ۶ نویسنده اول را فهرست کنید و سپس «et al.» را اضافه کنید. عنوان مجلات طبق فهرست NLM کوتاه می‌شود (قابل جستجو در NLM Journal Catalog). سال، سمی‌کالن، جلد، شماره داخل پرانتز، دو نقطه، بازه صفحات، نقطه، DOI.

مقاله مجله‌ای با ۶ یا کمتر نویسنده:

2. Smith JA, Jones BB, Brown CC. Mechanisms of insulin resistance
   in type 2 diabetes. N Engl J Med. 2023;388(15):1234-42.
   doi:10.1056/NEJMra1234567

کتاب:

3. Author AA, Author BB. Title of the Book in Title Case. Edition.
   Place of Publication: Publisher; Year.

موقعیت مکانی به شکل "City: Publisher; Year" است و مگر این‌که شهر مبهم باشد، نباید نام ایالت یا کشور اضافه شود. نام ایالت داخل پرانتز در NLM Citing Medicine برای ناشران آمریکایی رایج است: "Philadelphia (PA): Lippincott; 2023."

فصل کتابِ ویرایش‌شده:

4. Chapter Author AA, Chapter Author BB. Title of the chapter.
   In: Editor AA, Editor BB, editors. Title of the Book. Edition.
   Place: Publisher; Year. p. XX-XX.

به «editors» کوچک و «p.» برای ارجاع صفحه توجه کنید. ونکوور در سراسر متن از کلمات عملکردیِ کوچک استفاده می‌کند.

مقاله مجله‌ای آنلاین:

5. Author AA, Author BB. Title of the article. Abbrev Journal Name
   [Internet]. Year [cited Year Mon Day];Volume(Issue):Pages.
   Available from: URL. doi:10.xxxx/xxxx

تگ «[Internet]» و مهر «[cited Year Mon Day]» برای منابع آنلاین الزامی است. ماه‌ها با سه حرف (بدون نقطه) کوتاه می‌شوند: Jan, Feb, Mar و مانند آن.

مقاله کنفرانس:

6. Author AA. Title of the paper. In: Editor AA, editor.
   Title of the Proceedings; Year Mon Day-Day; City, Country.
   Place: Publisher; Year. p. XX-XX.

پایان‌نامه یا رساله دکتری/کارشناسی ارشد:

7. Author AA. Title of the thesis [type]. Place: University Name;
   Year.

جای خالی «type» باید با «doctoral thesis» یا «master's thesis» پر شود، بسته به مقطع.

ورودی ثبت کارآزمایی بالینی:

8. ClinicalTrials.gov. Trial Title [Internet]. Bethesda (MD):
   National Library of Medicine (US); Year [cited Year Mon Day].
   Available from: URL. Identifier: NCT12345678.

مجموعه‌داده:

9. Author AA. Title of the dataset [data set]. Repository Name; Year.
   Available from: URL. doi:10.xxxx/xxxx

صفحه وب:

10. Title of the page [Internet]. Place: Publisher; Year
    [updated Year Mon Day; cited Year Mon Day]. Available from: URL.

چند الگو که باید به خاطر بسپارید. عنوان مقاله‌ها به صورت sentence case است (فقط کلمه اول و اسامی خاص با حروف بزرگ نوشته می‌شوند) و هیچ علامت نقل قولی ندارد. عنوان مجلات از مخفف‌های NLM استفاده می‌کند و معمولاً در ICMJE سخت‌گیرانه ایتالیک نمی‌شود (اکثر مجلات منتشرشده ایتالیک می‌کنند). نام‌های نویسندگان از الگوی "Smith JA" پیروی می‌کنند، بدون کاما یا نقطه داخل نام. بازه صفحات ممکن است در سبک NLM کوتاه شود (147-72 برای 147-172)، هرچند بسیاری از مجلات بازه کامل را ترجیح می‌دهند. قالب ارجاع ونکوور سرشار از قواعد است و مخفف‌های NLM همان قاعده‌ای هستند که طولانی‌ترین زمان را برای «درونی‌سازی» می‌طلبند.

چطور ChatGPT، Claude، Gemini و DeepSeek را در ونکوور استناد کنیم

در سال 2024، ICMJE توصیه‌های خود را برای پوشش هوش مصنوعی مولد به‌روزرسانی کرد. اجماع فعلی، که در بیشتر مجلات بیومدیکال هم بازتاب یافته است، محافظه‌کارانه است: ابزارهای هوش مصنوعی نمی‌توانند نویسنده باشند، استفاده از هوش مصنوعی باید در بخش روش‌ها یا قدردانی‌ها افشا شود، و هر خروجی هوش مصنوعی که در دست‌نوشته ظاهر می‌شود باید آن‌قدر شفاف باشد که یک داور بتواند آن را ارزیابی کند. چند مجله پیشرو (NEJM، JAMA، BMJ) توصیه می‌کنند که خروجی هوش مصنوعی در بخش روش‌ها بحث شود، نه این‌که به‌عنوان یک ارجاع فهرست شود؛ چون مکالمه برای خواننده‌ای دیگر قابل بازیابی نیست.

وقتی در فهرست منابع به هوش مصنوعی استناد می‌کنید، راهنمای Citing Medicine مربوط به NLM الگو را ارائه می‌کند؛ الگویی که در ChatGPT، Claude، Gemini و DeepSeek هم تکرار شده است:

N. Organization. Tool Name. Version [Internet]. Place: Publisher;
   Year [cited Year Mon Day]. Available from: URL

یک نمونه عملی برای ChatGPT:

1. OpenAI. ChatGPT. Apr 18 version [Internet]. San Francisco (CA):
   OpenAI; 2026 [cited 2026 Apr 20]. Available from:
   https://chat.openai.com

برای Claude:

2. Anthropic. Claude. Sonnet 4.6 [Internet]. San Francisco (CA):
   Anthropic; 2026 [cited 2026 May 12]. Available from:
   https://claude.ai

برای Gemini:

3. Google. Gemini. Version 3.0 [Internet]. Mountain View (CA):
   Google; 2026 [cited 2026 Jun 4]. Available from:
   https://gemini.google.com

برای DeepSeek:

4. DeepSeek. DeepSeek. V3 [Internet]. Hangzhou: DeepSeek; 2026
   [cited 2026 Jun 17]. Available from: https://chat.deepseek.com

درون‌متنی، مثل هر منبع ونکوور دیگری ارجاع دهید: (1)، سوپراسکریپت، یا [1] بسته به مجله.

دو نکته که نویسندگان پزشکی را به دام می‌اندازد. اول این‌که ICMJE توصیه می‌کند استفاده از هوش مصنوعی در روش‌ها یا قدردانی‌ها افشا شود، چه خروجی به‌صورت استنادشده در متن باشد چه نباشد. استناد در فهرست منابع برای همان خروجی مشخصی است که در مقاله آمده است، نه برای کمک عمومی. دوم این‌که چند مجله بیومدیکال (NEJM، JAMA، Lancet) رسیدگی به هوش مصنوعی را به یک فرم افشای جداگانه منتقل کرده‌اند که نویسندگان در زمان ارسال، جدا از فهرست منابع، تکمیل می‌کنند. پیش از تصمیم برای استناد یا افشا، سیاست دقیق مجله هدف در سال 2026 را بررسی کنید.

اگر خروجی هوش مصنوعی بخشی از تحلیل باشد، باید آن را به‌عنوان چنین چیزی در کل پرامپت و پاسخ ارائه کنید. مرجع، نشانه است؛ مکمل، همان شواهدی است که داورها می‌توانند بررسی کنند و صحتش را بسنجند. ما سؤال موازی افشای این مورد را در راهنمای بیانیه افشای استفاده از هوش مصنوعی پوشش داده‌ایم؛ سؤالی که روزبه‌روز در همان مجلات بیومدیکالی بیشتر لازم می‌شود که درباره دقت استناد سؤال می‌پرسند.

هفت اشتباه ونکوور که ویرایشگران ما بیش از همه کشف می‌کنند

در ۱۲ ماه گذشته از دست‌نوشته‌های بیومدیکالی که از فیلتر ویرایشگران ما عبور کردند، این‌ها همان خطاهای ونکووری هستند که بیش از هر مورد دیگری دیده شد. هیچ‌کدام غیرعادی نیستند. همه آن‌ها وقتی مقاله شما ۶۰ ارجاع دارد و ضرب‌الاجل مجله نزدیک است، به‌راحتی از چشم می‌افتند.

1. شکستن قانون ۶ نویسنده. فهرست‌کردن همه ۱۲ نویسنده یک کارآزمایی چندمرکزی، یا فهرست‌کردن فقط اولین نویسنده و سپس «et al.» ونکوور، ۶ نویسنده اول را فهرست می‌کند و بعد برای هر مقاله‌ای که ۷ یا بیشتر باشد، «et al.» را اضافه می‌کند. این قاعده مختص ونکوور است و همه کسانی را که اخیراً سبک دیگری را استفاده کرده‌اند، گرفتار می‌کند.

2. مخفف‌های نادرست ژورنال در NLM. «New England Journal of Medicine» به‌صورت کامل نوشته می‌شود، یا «New Engl. J. Med.» با نقطه‌ها، به‌جای «N Engl J Med». منبع معتبر، NLM Catalog (catalog.nlm.nih.gov) است.

3. نقطه بعد از حروف آغازین. ونکوور از «Smith JA,» استفاده می‌کند، نه «Smith J.A.» یا «Smith, J. A.» هیچ کاما یا نقطه‌ای داخل نام نباید باشد.

4. ایتالیک‌کردن عنوان مجلات در کارِ ICMJE سخت‌گیرانه. بیشتر مجلات منتشرشده عنوان‌ها را ایتالیک می‌کنند؛ ارسال‌های ICMJE سخت‌گیرانه و برخی پلتفرم‌های پیش‌چاپ باید بدون ایتالیک باشند. دستورالعمل نویسندگان را بررسی کنید؛ در صورت شک، پیش‌فرض را ایتالیک‌شده بگذارید.

5. الفبایی‌کردن فهرست منابع. ارجاعات ونکوور در ترتیبِ استنادها ظاهر می‌شوند، نه به‌صورت الفبایی. نویسندگانی که هفته قبل در Harvard یا APA نوشته‌اند، از روی عادت دوباره ترتیب را عوض می‌کنند.

6. مخلوط‌کردن قالب‌های شماره‌گذاری داخل یک دست‌نوشته. در بعضی استنادها پرانتز، در برخی سوپراسکریپت، و در سومی براکت. قالبی را انتخاب کنید که مجله هدف شما مشخص کرده است و همه‌جا همان را اعمال کنید.

7. نبود PMID، PMC و DOI. مجلات بیومدیکال روزبه‌روز به دست‌کم یک شناسه پایدار برای هر ارجاع نیاز دارند. PMCID برای کارهای حمایت‌شده توسط NIH ضروری است؛ نبود شناسه‌ها، گردش‌کارهای ویرایشی را کند می‌کند و گاهی حتی ارسال را به‌طور کامل متوقف می‌سازد.

یک ویراستارِ وفادار به استنادهای آکادمیک، تنها راه واقع‌بینانه‌ای است که بتوانید هر هفت الگو را هم‌زمان وقتی مقاله شما 80 ارجاع دارد و «پنجره ارسال» به مجله فعال است، راستی‌آزمایی کنید.

ابزارهای استناددهی که واقعاً ونکوور را می‌فهمند

ابزار درست به این بستگی دارد که دقیقاً چه کاری می‌خواهید انجام دهید.

اگر می‌خواهید یک ارجاع واحد ونکوور بسازید و آن را تمیز کپی/پیست کنید، یک تولیدکننده استناد ونکوور کارتان را راه می‌اندازد. ابزار «Quick Reference» خودِ NLM، دکمه «Cite» در PubMed، و Scribbr همه ورودی‌های ونکوور را از PMID، DOI یا URL تولید می‌کنند. ویراستار هوش مصنوعی ما ونکوور را همراه با APA 7، MLA 9، Chicago 17، IEEE، Harvard، Turabian و AMA در همان ویرایشگری که برای بقیه مقاله استفاده می‌کنید مدیریت می‌کند؛ بنابراین مرحله استناد به یک «جهان» جداگانه تبدیل نمی‌شود.

اگر در حال ممیزی فهرست منابع موجود برای سازگاری هستید، یک citation checker با workflow های apa mla chicago همان چیزی است که می‌خواهید. چکِر ورودی‌ها را می‌خواند، هر کدام را نرمال می‌کند و اختلاف‌های قالب‌بندی بین ارجاع‌ها را علامت می‌زند. ReferenceChecker.org ونکوور را مدیریت می‌کند؛ اما نمونه ما داخل ویراستار اجرا می‌شود تا بتوانید ورودی‌ها را همان‌جا اصلاح کنید که متن را هم اصلاح می‌کنید.

اما اگر قبل از ارسال دارید یک دست‌نوشته کامل را ویراستاری می‌کنید، باید جلوتر هم برود. باید هر استناد درون‌متنی (N) بدون ورودی متناظر را تشخیص دهد، هر ورودی ارجاع که اصلاً استناد داده نشده است را پیدا کند، هر آستانه ۶ نویسنده شکسته‌ای را، هر مخفف نادرست ژورنالِ خارج از NLM را، هر DOI یا PMID/PMIDِ از قلم افتاده را، و هر قالب مخلوط شماره‌گذاری را. این همان کاری است که ویراستار هوش مصنوعی در همه دست‌نوشته‌ها انجام می‌دهد. مبادله این‌جاست: عمق در برابر سرعت. برای یک جست‌وجوی سریعِ تک‌ارجاع، تولیدکننده سریع‌تر است. برای یک مقاله بالینی ۶هزار کلمه‌ای با ۸۰ ارجاع در هفته پایانی، درست قبل از ضرب‌الاجل Lancet، ویراستار کل بعدازظهر را برایتان ذخیره می‌کند.

راهنمای جامع‌تر ما راهنمای نمای کلی قالب‌بندی استناد ونکوور، APA، MLA، Chicago و IEEE را کنار هم مقایسه می‌کند اگر سبک‌ها را بین یک فصل پایان‌نامه و ارسال به یک مجله تغییر می‌دهید. اگر در حال بازنویسی بخش‌هایی اطراف استنادها هم هستید، یادداشت ما درباره بازنویسگرهایی که استنادها را حفظ می‌کنند توضیح می‌دهد چرا بازنویسگرهای عمومی معمولاً ارجاع‌های شماره‌گذاری‌شده را خراب می‌کنند و به‌جای آن چه چیزی باید جست‌وجو کنید.

پرسش‌های متداول

Q: چگونه ChatGPT را در ونکوور استناد بدهم؟

راهنمای Citing Medicine مربوط به NLM توصیه می‌کند: N. Organization. Tool Name. Version [Internet]. Place: Publisher; Year [cited Year Mon Day]. Available from: URL. ICMJE توصیه می‌کند که استفاده از هوش مصنوعی در روش‌ها یا قدردانی‌ها جدا از هر استناد فهرست منابع افشا شود. بسیاری از مجلات بیومدیکال پیشرو (NEJM, JAMA, Lancet) برای خروجی‌های هوش مصنوعی افشا را به استناد ترجیح می‌دهند.

Q: در ارجاع ونکوور چند نویسنده باید فهرست کنم؟

تا ۶ نویسنده، سپس «et al.» برای هر مقاله‌ای که ۷ یا بیشتر نویسنده نام‌دار داشته باشد. ۶ نویسنده اول با نام‌خانوادگی به‌علاوه حروف آغازین (بدون کاما، بدون نقطه داخل نام)، با ویرگول از هم جدا می‌شوند و سپس «et al.» می‌آید. این همان آستانه اختصاصی ونکوور است که با APA 7 (20 نویسنده پیش از درج «...») متفاوت است، با MLA 9 (۳+ نویسنده موجب «et al.» درون‌متنی می‌شود اما فهرست کامل در Works Cited می‌آید) و با IEEE (همه نویسندگان فهرست می‌شوند).

Q: مخفف درست NLM ژورنال را از کجا پیدا کنم؟

کاتالوگ NLM در catalog.nlm.nih.gov منبع معتبر است. نام ژورنال را جستجو کنید؛ ورودی کاتالوگ، مخفف رسمی NLM را در فیلد «NLM Title Abbreviation» ارائه می‌کند. مخفف درست در دکمه «Cite» در PubMed دیده می‌شود. اگر مدیر منابع شما مخفف متفاوتی آورد، مشکل از مدیر منابع است، نه از کاتالوگ. بیشتر مدیرهای منابع را می‌توان با فید فعلیِ NLM Catalog به‌روز کرد.

Q: آیا استناد درون‌متنی باید داخل پرانتز باشد، داخل براکت مربعی، یا به‌صورت سوپراسکریپت؟

فرمت به مجله هدف بستگی دارد. NEJM از سوپراسکریپت استفاده می‌کند؛ BMJ از سوپراسکریپت استفاده می‌کند؛ The Lancet از سوپراسکریپت استفاده می‌کند؛ JAMA از سوپراسکریپت استفاده می‌کند؛ و Annals of Internal Medicine از پرانتز استفاده می‌کند. دستورالعمل نویسندگان را بررسی کنید. مخلوط کردن قالب‌ها در یک دست‌نوشته آسان‌ترین خطای ونکوور برای پیدا کردن است و سخت‌ترین مورد برای تشخیص پس از اینکه دست‌نوشته به ۳۰ صفحه رسید.

Q: آیا اگر LLM را در فهرست منابع خود ارجاع بدهم باید استفاده از هوش مصنوعی را افشا کنم؟

بله، استناد و افشا جدا از هم هستند و راهنمای ICMJE 2024 آن‌ها را به‌عنوان الزامات جداگانه در نظر می‌گیرد. استناد می‌گوید خروجی مشخص از کجا آمده است؛ افشا می‌گوید ابزارهای هوش مصنوعی چگونه روی کل دست‌نوشته اثر گذاشته‌اند. بیشتر مجلات بیومدیکال اکنون به افشا در روش‌ها یا قدردانی‌ها نیاز دارند، حتی اگر هوش مصنوعی در فهرست منابع استناد شده باشد. برای قالب‌هایی که مجلات سازگار با ICMJE می‌پذیرند، راهنمای ما برای نوشتن بیانیه افشای استفاده از هوش مصنوعی را ببینید.