راهنمای استناد AMA برای مقالات پزشکی و زیست‌پزشکی

بهارِ گذشته، یک دستیار فوق‌تخصص قلب‌شناسی برای ما ایمیل زد و گفت نسخه JAMA او را ارسال کرده است؛ پر از اعتمادبه‌نفس، و البته یک فهرست رفرنسِ کاملاً «سبک‌ AMA» داشت، مگر یک مورد. او دستورها را دقیق دنبال کرده بود تا استنادهای درون‌متنی را داخل پرانتز بیاورد؛ چون شنیده بود این‌گونه «مقاله‌های ونکوور» است. اما JAMA، درست مثل همه ژورنال‌های انجمن پزشکی آمریکا (American Medical Association)، از سبک AMA استفاده می‌کند. سبک AMA برای استنادهای درون‌متنی، شماره‌های نمایی در متن را لازم می‌داند و استنادهای داخل پرانتز را خطای قالب‌بندی تلقی می‌کند. ویراستارِ نسخه، در مرحله اول ۸۴ استناد درون‌متنی را پیدا کرد که مشکل داشتند. مقاله از فیلترها عبور کرد؛ بازنویسی، سه شب کامل از او گرفت. ما این راهنمای استناد AMA را نوشتیم تا نویسنده بعدی آن سه شب را از دست ندهد.

این همان چیزی است که درباره «داستانِ AMA» می‌گویم. از دور می‌تواند شبیه ونکوور به نظر برسد: رفرنس‌های شماره‌دار، ترتیبِ شماره‌گذاری بر اساس ترتیبِ ارجاع، اختصارات ژورنالیِ سبک NLM و سقفِ ۶ نویسنده. اما اگر نزدیک‌تر شوید، می‌بینید که راهنمای سبکِ خودش را دارد (AMA Manual of Style که در حال حاضر در ۱۱مین ویرایش است و در سال ۲۰۲۰ منتشر شده)، شیوه‌های اختصاصیِ خودش را در مدیریتِ فرمت‌های درون‌متنی، ایتالیک کردن، و نیز استناد به کتاب‌ها دارد و در نهایت، مجموعه‌ای از توصیه‌های مربوط به AI دارد که در صفحات ویراستاریِ JAMA Network دیده می‌شود. فصلِ قبل، یک نمونه ۲۰۰تایی از مقاله‌های ارسالی به JAMA را بررسی کردیم و دریافتیم ۴۴٪ آن‌ها دست‌کم یک خطای «هم‌پوشانیِ AMA vs Vancouver» در فهرست رفرنس‌ها یا استنادهای درون‌متنی‌شان داشته‌اند.

این راهنمای استناد AMA را می‌خواهیم کنار دست هر نویسنده پزشکی و زیست‌پزشکی‌ای باشد که قصد دارد به JAMA Network، ژورنال‌های هم‌سو با AMA، یا مراکز بالینیِ مستقر در ایالات متحده ارسال کند؛ درست هنگام نگارش. تفاوت‌های AMA با ونکوور چیست. قواعد استنادهای درون‌متنی نمایی که خیلی‌ها را گیر می‌اندازد. الگوهای فهرست رفرنس برای انواع منبعی که کار AMA را غالباً شکل می‌دهند (ژورنال‌ها، کتاب‌ها، مقاله‌های آنلاین، پیش‌چاپ‌ها، ثبت‌نگاری کارآزمایی‌های بالینی، ابزارهای AI). چطور ChatGPT، Claude، Gemini و DeepSeek را طبق تازه‌ترین راهنمایی‌های JAMA Network (۲۰۲۴+) استناد کنیم. قواعدی که به‌سرعت تغییر می‌کنند. هفت خطای رایجی که ویراستاران ما بیشتر از همه می‌بینند. و ابزارهایی که واقعاً «AMA 11e» را انجام می‌دهند، نه این‌که آن را با ونکوور تقریب بزنند.

راهنمای استناد AMA: نسخه کوتاه

AMA سبک داخلیِ American Medical Association است که در AMA Manual of Style (ویرایش یازدهم، منتشرشده در ۲۰۲۰) تدوین شده و توسط JAMA، شبکه گسترده‌ترِ JAMA Network و بسیاری از ژورنال‌های پزشکیِ مستقر در آمریکا استفاده می‌شود. رفرنس‌ها را بر اساس ترتیبِ اولین ظهورشان شماره‌گذاری می‌کند، فقط برای استنادهای درون‌متنی شماره‌های نمایی به‌کار می‌برد (نه پرانتز یا براکت)، از اختصارات ژورنالیِ سبک NLM استفاده می‌کند، و فهرست نویسندگان را قبل از «et al.» با سقف ۶ نفر محدود می‌کند. AMA 11e همچنین عنوان ژورنال‌ها را همیشه ایتالیک می‌کند، محل انتشار را برای استناد به کتاب‌ها حذف کرده و تاریخ دسترسی را کامل می‌نویسد.

AMA چه تفاوتی با ونکوور دارد؟

سبک AMA از طریق AMA Manual of Style، که اکنون در یازدهمین ویرایش است. این سبک «سبک داخلی» JAMA، JAMA Internal Medicine، JAMA Oncology، JAMA Network Open و خانواده بزرگ‌تر JAMA Network محسوب می‌شود. بسیاری از ژورنال‌های پزشکی مستقلِ مستقر در آمریکا مانند Annals of Internal Medicine و Mayo Clinic Proceedings نیز از AMA یا سبک‌های مشتق از آن استفاده می‌کنند. ژورنال‌های زیست‌پزشکی بین‌المللی بیشتر از ونکوور / ICMJE استفاده می‌کنند؛ تمایز عمدتاً بر مبنای منطقه و سیاست‌های ناشر است.

از دور، AMA و ونکوور شبیه هم به نظر می‌رسند. هر دو شماره‌دارند. هر دو رفرنس‌ها را بر اساس ترتیبِ ظهور مرتب می‌کنند. هر دو از اختصارات ژورنالیِ سبک NLM استفاده می‌کنند. هر دو فهرست نویسندگان را قبل از «et al.» تا ۶ نفر محدود می‌کنند. تفاوت‌ها واقعی‌اند، اما محلی و ظریف.

چهار تفاوتی که در عمل بیشتر گیر می‌دهند عبارت‌اند از: قانون «فقط نمایی» (بدون پرانتز یا براکت)، حذف محل انتشار برای کتاب‌ها، تاریخ دسترسیِ کامل‌نویسی‌شده، و عنوان‌های ژورنالیِ همیشه ایتالیک‌شده. نویسندگانِ چندسبکی معمولاً یکی یا چند مورد از این‌ها را بعد از تقریباً هر جابه‌جایی بین AMA و ونکوور دوباره وارد می‌کنند.

اگر از Zotero، Mendeley، EndNote یا Paperpile استفاده می‌کنید، مطمئن شوید سبک استنادتان به‌طور خاص روی «American Medical Association 11th Edition» تنظیم شده است. چندین مدیرِ رفرنس، «JAMA» و «Annals of Internal Medicine» را به‌عنوان سبک‌های استنادیِ مستقل خود دارند (با ویرایش‌های جزئی نسبت به AMA 11e عمومی). هرکدام را که ژورنال هدف شما بر اساس دستورالعمل نویسندگانش ترجیح می‌دهد انتخاب کنید. تفاوت‌ها آن‌قدر کم‌اند که ممکن است در یک رفرنس تنها جا بمانند، اما آن‌قدر زیادند که در ۸۰ رفرنس به‌وضوح پرچم می‌شوند.

استنادهای درون‌متنی AMA 11e: شماره‌های نمایی و قواعدی که آدم‌ها را گیر می‌اندازد

AMA از شماره‌های نمایی در نقطه استناد استفاده می‌کند. فهرست رفرنس‌ها را بر اساس ترتیبِ اولین ظهور منابع در بدنه متن شماره‌گذاری می‌کند. پرانتزها و براکت‌های مربعی استفاده نمی‌شوند؛ تنها فرمتِ مجاز، نماییِ شماره است.

استناد منفرد استاندارد (شماره‌های نمایی در اینجا به‌صورت متن ساده نشان داده شده‌اند تا جایگزینِ نمایشِ واقعی شوند):

Previous work demonstrated that the algorithm reduces mortality.[superscript 1]

چند منبع در یک نقطه: با ویرگول جدا کنید، بدون فاصله، و همه را نمایی بنویسید.

Several studies confirmed the result.[superscript 2,3,4]

برای سه یا چند عددِ پشت سرهم، از هایفن استفاده کنید.

Several studies confirmed the result.[superscript 2-4]

نام‌بردن از نویسنده در متنِ جاری: شماره نمایی بعد از نام نویسنده می‌آید یا (در عمل رایج‌تر) در پایانِ جمله‌ای که استناد می‌دهد.

Smith and colleagues[superscript 5] reported a 64% reduction in mortality.

یا:

Smith and colleagues reported a 64% reduction in mortality.[superscript 5]

AMA وقتی هر دو حالت ممکن باشد، استناد را در پایانِ جمله ترجیح می‌دهد نه بعد از نام نویسنده. فهرست رفرنس‌ها شامل تعداد کامل نویسندگان است؛ اما در متن جاری از «Smith and colleagues» یا «Smith et al» بدون نقطه استفاده می‌شود.

استناد به صفحه یا پیوست مشخص: رفرنس‌های AMA معمولاً کل مقاله را پوشش می‌دهند. اگر الزاماً باید به یک صفحه خاص ارجاع داده شود، AMA پیشنهاد می‌کند آن را داخل متن جاری بگنجانید نه داخل خودِ استناد: «Smith and colleagues[superscript 5] (page 47) reported...». استنادهای «صفحه‌محور» داخل خودِ اسکریپت نمایی نادر هستند.

یک منبع چندین بار استناد می‌شود: همان شماره در سراسر متن دوباره استفاده می‌شود. فهرست رفرنس‌ها یک ورودی دارد؛ متن به تعداد لازم «superscript 5» خواهد داشت.

قواعد استناد درون‌متنی AMA تا وقتی که پاراگراف‌ها را جابه‌جا کنید و از نو شماره‌گذاری کردن را فراموش کنید مکانیکی به نظر می‌رسند؛ یا تا وقتی که مدیر رفرنس‌تان به‌صورت پیش‌فرض پرانتز تولید می‌کند و کسی بدون بررسی نهایی ارسال کند. ارسال‌های JAMA Network قبل از رسیدن به دست ویراستار، از فیلترهای خودکارِ بررسیِ قالبِ رفرنس عبور می‌کنند. تکیه بر این بررسی‌ها جایِ راستی‌آزماییِ دستی را نمی‌گیرد.

چگونه رفرنس‌های AMA 11e را بر اساس نوع منبع قالب‌بندی کنیم؟

فهرست رفرنس‌ها در پایان مقاله می‌آید و با عنوان «References.» مشخص می‌شود. شماره‌های هر رفرنس باید با شماره‌های استنادهای درون‌متنی مطابقت داشته باشد. ورودی‌ها به همان ترتیبی ظاهر می‌شوند که منابع برای نخستین بار در بدنه متن دیده می‌شوند، نه به صورت الفبایی.

قالب‌های زیر انواع منبعی را پوشش می‌دهند که بیشتر در کار AMA و JAMA Network دیده می‌شوند.

مقاله ژورنالی (فرمت رایجِ رفرنسِ AMA):

1. Author AA, Author BB, Author CC, Author DD, Author EE, Author FF,
   et al. Title of the article in sentence case. Abbrev Journal Name.
   Year;Volume(Issue):Pages. doi:10.xxxx/xxxx

نام خانوادگی، حرف اول. داخل نام از ویرگول استفاده نمی‌شود و بعد از حرف اولِ نام‌ها نقطه نمی‌آید. تا ۶ نویسنده را فهرست کنید؛ ۶ نویسنده اول را بنویسید و برای باقی‌مانده‌ها «et al.» اضافه کنید. عنوان ژورنال در اختصارِ سبک NLM و ایتالیک‌شده است. Year; نیم‌کالن؛ volume؛ پرانتز اطراف issue؛ دونقطه؛ بازه صفحه؛ نقطه؛ doi: بدون فاصله.

مقاله ژورنالی با ۶ نویسنده یا کمتر:

2. Smith JA, Jones BB, Brown CC. Mechanisms of insulin resistance
   in type 2 diabetes. N Engl J Med. 2023;388(15):1234-1242.
   doi:10.1056/NEJMra1234567

کتاب (در AMA 11e محل انتشار حذف شده است):

3. Author AA, Author BB. Title of the Book in Title Case.
   Edition. Publisher; Year.

مکان در رفرنس‌های کتابِ AMA 11e دیگر وجود ندارد. این یکی از مهم‌ترین تغییرات AMA 11e نسبت به ویرایش دهم است و همچنین یکی از ساده‌ترین جاهایی که می‌توان فهمید مقاله‌ای از قالب‌های قدیمی استفاده می‌کند.

فصل کتابِ ویرایش‌شده:

4. Chapter Author AA. Title of the chapter. In: Editor AA,
   Editor BB, eds. Title of the Book. Edition. Publisher; Year:
   pages.

به «eds.» با نقطه توجه کنید (متفاوت از «editors» ونکوور) و دونقطه قبل از بازه صفحه بدون پیشوند «p.»

مقاله ژورنالی آنلاین:

5. Author AA, Author BB. Title of the article. Abbrev Journal Name.
   Year;Volume(Issue):Pages. Accessed Month Day, Year. URL

تاریخ دسترسی کامل نوشته می‌شود، نه داخل براکت. URL در انتهای رفرنس می‌آید و بدون برچسب «Available from:» است.

پیش‌چاپ (AMA 11e پیش‌چاپ‌ها را به‌عنوان نوعی مجزای منبع در نظر می‌گیرد):

6. Author AA, Author BB. Title of the preprint. medRxiv. Preprint
   posted online Month Day, Year. doi:10.xxxx/xxxx

عبارت «Preprint posted online» الزامی است. مخزن (medRxiv، bioRxiv، arXiv، SSRN) جایِ عنوان ژورنال را می‌گیرد.

مقاله یا ارائه همایش:

7. Author AA. Title of the paper. Paper presented at: Conference
   Name; Year Month Day-Day; City, State or Country.

«Paper presented at:» یا «Poster presented at:» عبارت‌بندیِ AMA است و از فرمِ «in Proc.» که مربوط به ونکوور است متمایز می‌شود.

ورودیِ ثبت کارآزمایی بالینی:

8. ClinicalTrials.gov. Trial Title. Accessed Month Day, Year. URL.
   NCT identifier.

صفحه وب:

9. Title of the page. Site Name. Published Month Day, Year.
   Updated Month Day, Year. Accessed Month Day, Year. URL

مجموعه‌داده:

10. Author AA. Title of the dataset. Repository Name; Year.
    Accessed Month Day, Year. doi:10.xxxx/xxxx

چند الگو که باید به خاطر بسپارید. عنوان مقاله‌ها از sentence case استفاده می‌کند (فقط کلمه اول و اسامی خاص با حروف بزرگ) و علامت نقل‌قول ندارد. عنوان ژورنال‌ها و کتاب‌ها ایتالیک می‌شوند. نام نویسندگان از الگوی «Smith JA» پیروی می‌کند و داخل نام‌ها از ویرگول یا نقطه استفاده نمی‌شود. تاریخ دسترسی به صورت «Accessed March 8, 2026.» کامل نوشته می‌شود. بازه صفحه ممکن است به شکل AMA کوتاه شود (1234-42 برای 1234-1242)، هرچند بسیاری از ژورنال‌های AMA بازه کامل را ترجیح می‌دهند. قالب رفرنسِ ama قواعد پرشماری دارد، و تغییرات ویرایش یازدهم نسبت به دهم هنوز در حال سرایت به مدیرهای رفرنس و کتابخانه‌های تمپلیت هستند.

چگونه ChatGPT، Claude، Gemini و DeepSeek را در AMA استناد کنیم

JAMA Network برای استفاده از هوش مصنوعی مولد در سال 2023 راهنمای ویرایشی توسعه داده است؛ این راهنما در 2024 و 2025 به‌روزرسانی شده است. ابزارهای AI را نمی‌توان به‌عنوان نویسنده فهرست کرد. استفاده از AI باید در بخش روش‌ها (methods) یا قدردانی‌ها (acknowledgments) افشا شود. هر خروجی AI را در دست‌نوشته (اگر آورده‌اید) در بخش روش‌ها توضیح دهید؛ ترجیحاً به‌جای اینکه خروجی را به‌عنوان یک رفرنس جداگانه cite کنید، همان‌جا در روش‌ها به آن اشاره شود. برای استناد به خروجی‌های AI در صورت ضرورت، از «سبک سنتر» AMA 11e پیروی کنید (مثلاً وقتی که یک خروجی مشخص را نقل‌قول می‌کنید).

قالب پیشنهادی AMA که در ChatGPT، Claude، Gemini و DeepSeek یکسان است:

N. Organization. Tool Name. Version. Published Year. Accessed
   Month Day, Year. URL

یک مثالِ کاری برای ChatGPT:

1. OpenAI. ChatGPT. Apr 18 version. Published 2026. Accessed
   April 20, 2026. https://chat.openai.com

برای Claude:

2. Anthropic. Claude. Sonnet 4.6. Published 2026. Accessed
   May 12, 2026. https://claude.ai

برای Gemini:

3. Google. Gemini. Version 3.0. Published 2026. Accessed
   June 4, 2026. https://gemini.google.com

برای DeepSeek:

4. DeepSeek. DeepSeek. V3. Published 2026. Accessed June 17, 2026.
   https://chat.deepseek.com

در متن، مثل هر منبع دیگری در AMA استناد کنید: یک شماره نمایی در پایانِ جمله‌ای که به آن ارجاع می‌دهد.

دو نکته وجود دارد که نویسندگان پزشکی را گیر می‌اندازد. اول اینکه راهنمای JAMA Network پیشنهاد می‌کند وقتی خروجی AI بخشی از کار تحلیلی است، کل prompt و پاسخ را در یک مکمل آنلاین نگه دارید؛ رفرنس «نشانه» است و مکمل «شاهد». دوم اینکه فرم افشای JAMA Network (که در زمان ارسال تکمیل می‌شود) اکنون پرسش‌های مشخصی درباره استفاده از AI دارد که جدا از استناد در فهرست رفرنس‌هاست. هر دو لایه لازم‌اند وقتی از AI استفاده می‌شود. اگر یکی را انجام دهید و دیگری را نه، دفتر ویراستاری احتمالاً پرس‌وجویی ارسال می‌کند.

ما سؤال افشای موازی را در راهنمای افشای استفاده از AI پوشش می‌دهیم؛ راهنمایی که به‌طور فزاینده در رویدادهای AMA و JAMA Network، همراه با هر نوع استناد، موردنیاز است.

۷ اشتباه AMA که ویراستاران ما بیشتر از همه پیدا می‌کنند

این‌ها رایج‌ترین خطاهای AMA هستند که در یک سال گذشته میان همه دست‌نوشته‌های ارسالی به ویراستاران ما، چه AMA و چه JAMA Network، دیده‌ایم. هیچ‌کدام عجیب نیستند. همه‌شان وقتی مقاله‌تان ۶۰ رفرنس دارد و «پنجره ارسال» در ۲۴ ساعت بسته می‌شود، به‌سادگی جا می‌مانند.

1. استنادهای درون‌متنیِ داخل پرانتز. AMA فقط از شماره‌های نمایی استفاده می‌کند. (1)، [1] و هر فرمِ پرانتزی دیگر در JAMA Network و بیشتر رویدادهای وابسته به AMA خطای قالب‌بندی است. راه‌حل در تنظیمات خروجیِ مدیر رفرنس شماست، نه در خودِ رفرنس‌ها.

2. گنجاندنِ محل انتشار در رفرنس‌های کتاب. AMA 11e این مورد را در 2020 حذف کرد. «Lippincott Williams & Wilkins» درست است؛ «Philadelphia, PA: Lippincott Williams & Wilkins» فرم ویرایش دهم است. تمپلیت‌هایی که آخرین بار پیش از 2020 به‌روزرسانی شده‌اند، هنوز شهر را داخل خود دارند.

3. عنوان ژورنال‌های غیرایتالیک. AMA همیشه عنوان ژورنال‌ها را در ورودی‌های فهرست رفرنس‌ها ایتالیک می‌کند. نویسندگانی که آموزش را با ونکوور گذرانده‌اند و اخیراً سبک را عوض کرده‌اند، آن‌ها را بدون ایتالیک رها می‌کنند.

4. فرمت غلط تاریخ دسترسی. «Accessed March 8, 2026.» (AMA) ونکوور از «[cited 2026 Mar 8].» استفاده می‌کند. اگر این حالت‌های ترکیبی را دیدید، نشانه‌ای است که رفرنس‌ها را از منابع مختلف کپی کرده‌اید.

5. شکستن قانون ۶ نویسنده. فهرست کردن همه ۱۲ نویسنده یک کارآزمایی چندمرکزی، یا فهرست کردن فقط اولی و سپس «et al.» AMA، مثل ونکوور، ابتدا ۶ نویسنده اول را می‌آورد و بعد et al.

6. قالب‌بندیِ مقاله همایش به‌عنوان مقاله ژورنالی یا به شکل صورت‌جلسه‌های ونکووری. AMA از «Paper presented at:» یا «Poster presented at:» همراه با نام کنفرانس، تاریخ و مکان استفاده می‌کند. «in Proc.» فرم ونکوور است؛ نوشتنِ «مجموعه مقالات» به شکل یک ورودی ژورنالی، فرم APA است. AMA را انتخاب کنید.

7. پیش‌چاپ‌هایی که بدون عبارت «Preprint posted online» استناد شده‌اند. AMA 11e پیش‌چاپ‌ها را به‌عنوان نوعی متفاوتِ منبع فهرست می‌کند و آن عبارت را به‌عنوان شناسه معرفی می‌کند. می‌شود به یک پیش‌چاپ مثل یک مقاله آنلاین معمولی استناد کرد. اما این کار هویت پیش‌چاپ را از بین می‌برد و برای کسی که می‌خواهد بررسی کند آیا منبع واقعاً پیش‌چاپ بوده است یا نه، ایجاد ابهام می‌کند.

وقتی مقاله‌تان ۸۰ رفرنس دارد و یک پنجره ارسال به JAMA Network در پیش است، هیچ راه منطقی برای راستی‌آزمایی همه این الگوها وجود ندارد مگر اینکه از یک ویراستارِ اثبات‌گر (proofreader) استفاده کنید که آن‌ها را دست‌نخورده نگه می‌دارد.

ابزارهای استناد که واقعاً AMA را می‌فهمند

ابزار مناسب به این بستگی دارد که دقیقاً چه کاری انجام می‌دهید.

اگر دارید یک رفرنس AMA را یک‌تکه می‌سازید و می‌خواهید یک ورودی تمیز را کپی-پیست کنید، یک «ama citation generator» کار را انجام می‌دهد. Scribbr، MyBib، BibGuru و حتی منابع نویسندگانِ خودِ JAMA Network همگی ورودی‌های AMA 11e را از DOI، PMID یا URL تولید می‌کنند. AI proofreader ما، AMA را همراه با APA 7، MLA 9، Chicago 17، IEEE، Harvard، Vancouver و Turabian در همان ویرایگری که برای باقی کارتان استفاده می‌کنید پوشش می‌دهد؛ در نتیجه مرحله استناد تبدیل به یک «سوئیچ زمینه» جداگانه نمی‌شود.

اگر دارید یک فهرست رفرنس موجود را برای سازگاری حسابرسی می‌کنید، چیزی که می‌خواهید یک چکِر استناد با جریان‌کار apa mla chicago است. این چکر ورودی‌های شما را می‌خواند، هرکدام را نرمال می‌کند و «افتِ فرمت» را پرچم می‌زند. ReferenceChecker.org به AMA رسیدگی می‌کند؛ اما نمونه ما داخل خودِ proofreader اجرا می‌شود تا بتوانید ورودی‌ها را در همان جایی اصلاح کنید که متن را هم اصلاح می‌کنید.

اگر دارید کل یک دست‌نوشته را قبل از ارسال تصحیح می‌کنید، ابزار باید جلوتر هم برود. باید هر استناد درون‌متنی‌ای را که یک ورودی رفرنسِ متناظر ندارد شناسایی کند، هر ورودی‌ای که استناد نشده باشد را پیدا کند، استنادهای درون‌متنی داخل پرانتز را (که یک خطای مخصوص AMA است)، «باقی‌مانده‌های» رفرنس‌های کتابِ ویرایش دهم را، ایتالیک‌های از دست‌رفته برای عنوان ژورنال‌ها، و نیز فرمت‌های غلط تاریخ دسترسی را. این همان کاری است که AI proofreader در هر دست‌نوشته انجام می‌دهد. معاوضه این است: عمق در برابر سرعت. برای پیدا کردن یک رفرنس منفرد در زمان کوتاه، ژنراتور سریع‌تر است. برای یک مقاله بالینی ۶۰۰۰ کلمه‌ای با ۸۰ رفرنس، هفته قبل از ارسال به JAMA، proofreader آن شب‌ را نجات می‌دهد.

راهنمای گسترده‌تر بررسی قالب‌بندی استناد ما، AMA، Vancouver، APA، MLA، Chicago و IEEE را کنار هم مقایسه می‌کند، اگر دارید بین استایلِ مربوط به ارسال ژورنالی و یک فصل پایان‌نامه جابه‌جا می‌شوید. همچنین یادداشت ما درباره بازنویسگرهایی که استنادها را حفظ می‌کنند ممکن است برایتان جالب باشد اگر دارید بخش‌هایی را پیرامون استنادها بازنویسی می‌کنید؛ چون توضیح می‌دهد چرا «ری‌وایتر»های عمومی معمولاً استنادهای شماره‌دار را خراب می‌کنند و به جای آن چه چیزهایی باید دنبال کنید.

پرسش‌های متداول

س: چگونه در AMA به ChatGPT استناد کنم؟

قالب AMA این است: N. Organization. Tool Name. Version. Published Year. Accessed Month Day, Year. URL. یک مثالِ کاری برای ChatGPT: 1. OpenAI. ChatGPT. Apr 18 version. Published 2026. Accessed April 20, 2026. Https://chat.openai.com. در متن، از یک شماره نمایی در پایانِ جمله‌ای که به آن استناد می‌کند استفاده کنید. راهنمای JAMA Network ترجیح می‌دهد خروجی AI در روش‌ها (methods) مورد بحث قرار گیرد و تا حد امکان در فهرست رفرنس‌ها استناد نشود؛ فقط زمانی استناد کنید که همان خروجی مشخص در مقاله‌تان ظاهر شده است.

س: تفاوت AMA و ونکوور چیست؟

AMA سبک داخلیِ American Medical Association است که توسط JAMA Network و بسیاری از ژورنال‌های پزشکیِ مستقر در آمریکا استفاده می‌شود. ونکوور توسط ICMJE نگهداری می‌شود و بیشتر ژورنال‌های زیست‌پزشکی بین‌المللی از آن استفاده می‌کنند. هر دو سیستم شماره‌دارند با سقف ۶ نویسنده و اختصارات NLM. AMA فقط از نمایی استفاده می‌کند (ونکوور اجازه پرانتز، براکت یا نمایی را می‌دهد)، همیشه عنوان ژورنال‌ها را ایتالیک می‌کند، در سال 2020 محل انتشار را برای کتاب‌ها حذف کرده و تاریخ‌های دسترسی را به‌جای قرار دادن داخل براکت، کامل می‌نویسد.

س: استناد درون‌متنی در AMA باید نمایی باشد یا داخل پرانتز؟

فقط نمایی. پرانتزها و براکت‌های مربعی در JAMA Network و بیشتر رویدادهای وابسته به AMA خطای قالب‌بندی هستند. تنظیمات خروجیِ مدیر رفرنس‌تان را بررسی کنید؛ بسیاری به‌صورت پیش‌فرض برای سبک‌های «Vancouver-class» پرانتز تولید می‌کنند و برای AMA 11e نیاز به پیکربندی صریح دارند.

س: آیا AMA 11e هنوز محل انتشار را در رفرنس‌های کتاب لازم دارد؟

خیر. AMA 11e (2020) محل انتشار را برای رفرنس‌های کتاب حذف کرد. AMA 11e درست است: می‌توان «Lippincott Williams & Wilkins» را بدون شهر هم استناد کرد. بعضی مدیرهای رفرنس و تمپلیت‌ها قبل از 2020 به‌روزرسانی شده‌اند؛ بنابراین مطمئن شوید سبک آن در «American Medical Association 11th Edition» تنظیم شده است.

س: اگر LLM را در فهرست رفرنس‌های AMA‌ام استناد کنم، آیا باید استفاده از AI را افشا کنم؟

بله، استناد و افشا جدا از هم‌اند و راهنمای JAMA Network در سال 2024 آن‌ها را به‌عنوان دو الزام جداگانه در نظر می‌گیرد. استناد به خواننده می‌گوید یک خروجی مشخص از کجا آمده است. افشا به خواننده می‌گوید ابزارهای AI چگونه به‌طور کلی روی دست‌نوشته اثر گذاشته‌اند. هر دو وقتی از AI استفاده می‌شود لازم‌اند؛ تکمیل یکی بدون دیگری باعث می‌شود دفتر ویراستاری پرس‌وجویی بفرستد. برای قالب‌هایی که JAMA Network و دیگر ژورنال‌های وابسته به AMA در حال حاضر قبول می‌کنند، به راهنمای ما برای نوشتن بیانیه افشای استفاده از AI مراجعه کنید.