AI Proofreader در مقابل Human Editor: چه زمانی از کدام استفاده کنیم

یکی از همکاران ما - استاد منصب، بیش از 80 نشریه - آخرین دست نوشته خود را برای یک سرویس ویرایش حرفه ای فرستاد. او 340 دلار پرداخت کرد. نه روز صبر کرد. با 23 تصحیح، اکثراً اصلاحات با کاما و خطاهای مقاله، آن را بازگرداندم.

سپس همان مقاله را از طریق یک تصحیح کننده هوش مصنوعی اجرا کرد. 19 مورد از 23 خطا را در کمتر از دو دقیقه گرفت. به صورت رایگان.

این دلیلی بر بی فایده بودن ویراستاران انسانی نیست. آنها نیستند. اما این یک سیگنال واضح است که تقسیم کار بین هوش مصنوعی و ویرایش انسانی نیاز به بازنگری دارد. ما هر دو رویکرد را به طور گسترده آزمایش کرده ایم، و پاسخ به "کدام بهتر است؟" است - قابل پیش بینی - "این بستگی دارد."

در اینجا دقیقاً زمانی است که هر گزینه منطقی است.

چه هوش مصنوعی بهتر از انسان ها مدیریت می کند

سرعت. اینجا مسابقه ای نیست یک AI proofreader یک نسخه خطی 7000 کلمه‌ای را در 60 تا 90 ثانیه پردازش می‌کند. یک ویرایشگر انسانی برای همان مقاله 3 تا 7 روز کاری زمان می برد. اگر مهلت ارسال شما فردا است، هوش مصنوعی تنها گزینه واقع بینانه شماست.

ثابت در اسناد طولانی. انسان ها خسته می شوند. پس از ویرایش 15 صفحه، توجه منحرف می شود. انتخاب‌های خط فاصله در صفحه 3 در صفحه 18 فراموش می‌شوند. هوش مصنوعی قوانین یکسانی را برای هر جمله با خستگی صفر اعمال می‌کند. ما این را مستقیماً آزمایش کردیم - به یک ویرایشگر انسانی و یک تصحیح کننده هوش مصنوعی همان فصل پایان نامه 12000 کلمه ای را دادیم. انسان 7 تناقض را در خط فاصله و حروف بزرگ از دست داد. هوش مصنوعی هیچ کدام را از دست نداد.

خطاهای مقاله و حرف اضافه. اینها وظایف تشخیص الگو هستند و هوش مصنوعی در تشخیص الگو برتری دارد. «وابسته به» در مقابل «وابسته به». "در شکل 3" در مقابل "در شکل 3." این قوانین به صورت دستی آموختنی اما خسته کننده هستند و هوش مصنوعی آنها را بدون هیچ تلاشی اعمال می کند.

هزینه. یک ویراستار دانشگاهی حرفه‌ای برای هر کلمه $0.01–$0.05 دریافت می‌کند. برای یک مقاله 6,000 کلمه‌ای، این یعنی $60–$300. یک Proofreader هوش مصنوعی $0–$29 در ماه هزینه دارد. در طول دوره یک PhD - با یک thesis، چندین paper و submissions کنفرانس - این صرفه‌جویی‌ها به هزاران دلار می‌رسند.

در دسترس بودن. نیمه شب قبل از ضرب الاجل، تعطیلات آخر هفته، در طول فصل کنفرانس که هر ویرایشگر رزرو شده است. هوش مصنوعی تقویم ندارد.

کاری که انسان ها هنوز بهتر انجام می دهند

اگر ادعا کنیم هوش مصنوعی همه چیز را مدیریت می کند، ناصادق خواهیم بود. اینطور نیست.

کیفیت استدلال. یک ویراستار انسانی خوب مقاله شما را همانطور که یک داور می خواند می خواند. زمانی که بحث شما از نتایج شما نتیجه نمی گیرد، آنها را علامت گذاری می کنند. وقتی ادعایی در پاراگراف سه با چیزی که در مقدمه گفتید مغایرت داشته باشد، توجه خواهند کرد. تصحیح‌کنندگان هوش مصنوعی انسجام منطقی را ارزیابی نمی‌کنند - آنها دستور زبان را ارزیابی می‌کنند.

** قراردادهای رشته خاص. ** یک ویرایشگر انسانی که در دستنوشته های زیست پزشکی تخصص دارد می داند که "معنی" معنای آماری خاصی دارد و نباید در توصیفات معمولی ظاهر شود. آنها می دانند که مجلات خاص «شرکت کنندگان» را بر «موضوعات» ترجیح می دهند. ابزارهای هوش مصنوعی در این زمینه بهتر می شوند، اما یک ویرایشگر انسانی متخصص هنوز برتری دارد.

آموزش سبک و صدا. اگر نوشته شما از نظر گرامری صحیح است، اما ساده، لفظی، یا سخت به دنبال آن است، یک ویرایشگر انسانی می تواند آن را تغییر شکل دهد. آنها الگوهایی را به شما آموزش می دهند - "شما بیش از حد از صدای غیرفعال در بخش روش های خود استفاده می کنید" یا "جملات موضوعی شما به پاراگراف قبلی متصل نمی شوند." این مربیگری است، نه تصحیح.

پیمایش بازخورد حساس. وقتی داوری می‌گوید "انگلیسی به بهبود قابل توجهی نیاز دارد"، یک ویرایشگر انسانی می‌تواند معنای واقعی آن را برای دست‌نوشته خاص شما تفسیر کند و بر اساس آن اولویت‌بندی کند.

رویکرد ترکیبی: اول هوش مصنوعی، دوم بررسی انسانی

در اینجا چیزی است که ما دریافتیم در عمل بهترین عملکرد را دارد.

ابتدا دستنوشته خود را از طریق یک تصحیح کننده هوش مصنوعی اجرا کنید. تمام خطاهای مکانیکی - دستور زبان، نقطه گذاری، املا، ثبات زمان، استفاده از مقاله را برطرف کنید. این 10 دقیقه از وقت شما را می گیرد.

سپس، اگر مقاله شما به آن نیاز دارد، نسخه پاک شده را برای یک ویرایشگر انسانی ارسال کنید. اکنون آنها زمان گران قیمت خود را صرف خطاهای کاما نمی کنند. آنها بر روی کارهایی که انسان ها واقعاً بهتر انجام می دهند متمرکز هستند: وضوح استدلال، بازخورد ساختاری، سبک خاص رشته و صدا.

این رویکرد معمولاً هزینه های ویرایش انسانی را 30 تا 40 درصد کاهش می دهد. ویرایشگر روی متن تمیز سریعتر کار می کند و برخی از ویرایشگرها نرخ پایین تری را برای «ویرایش سبک» در مقابل «ویرایش اساسی» ارائه می دهند. نسخه خطی تصحیح شده با هوش مصنوعی شما واجد شرایط طبقه سبک تر و ارزان تر است.

ما محققانی را در مؤسسات غیر انگلیسی زبان دیده‌ایم که این گردش کار ترکیبی را با نتایج چشمگیری اتخاذ کردند. آنها [تصحیح AI برای مقالات تحقیقاتی] (/blog/ai-proofreading-for-research-papers) مکانیک زبان را مدیریت می کند، و یک ویرایشگر انسانی برای سبک خاص مجله پاس نهایی را انجام می دهد. رد میز برای کیفیت زبان به طور قابل توجهی کاهش یافت.

مقایسه هزینه: $0.01/word در برابر $19/month

بیایید اعداد واقعی را در این مورد قرار دهیم.

هزینه های ویرایش انسانی برای یک مقاله:

• ویرایش سبک: 60 تا 150 دلار (6000 کلمه با 0.01 تا 0.025 دلار برای هر کلمه)
• ویرایش اساسی: 150 تا 300 دلار (6000 کلمه در 0.025 تا 0.05 دلار برای هر کلمه)
• گردش: 3 تا 10 روز کاری
• تجدید نظر: معمولاً 1 دور، دورهای اضافی اضافه می شود

هزینه های تصحیح هوش مصنوعی برای همان مقاله:

• سطح رایگان: $0 (سقف کلمات ماهانهٔ کوچک در بیشتر ابزارها)
• سطح پولی: $19–$29/ماه با سقف‌های سخاوتمندانه ماهانه برای تعداد کلمات
• چرخش: 60 تا 90 ثانیه
• ویرایش ها: نامحدود - آن را هر چند بار که می خواهید اجرا کنید

در یک برنامه دکتری معمولی - مثلاً 4 مقاله، یک پایان نامه با 5 فصل، و خلاصه مقالات مختلف کنفرانس - ویراستاری انسانی در مجموع 1500 تا 4000 دلار هزینه دارد. تصحیح هوش مصنوعی برای همان دوره ۱۲۰ تا ۲۴۰ دلار هزینه دارد. حتی با افزودن یک ویرایشگر انسانی برای دو مقاله مهم خود، رویکرد ترکیبی بیش از 1000 دلار صرفه جویی می کند.

این در مورد کمک هزینه تحصیلات تکمیلی بی اهمیت نیست.

چه زمانی از هوش مصنوعی صرف نظر کنید و مستقیماً به سراغ ویرایشگر انسانی بروید

تصحیح هوش مصنوعی همیشه اولین قدم درست نیست. شرایطی وجود دارد که یک ویرایشگر انسانی از ابتدا منطقی تر است.

مقاله شما مخصوصاً به دلیل "کیفیت ضعیف انگلیسی" رد شده است. داوران گاهی اوقات چیزی گسترده تر از دستور زبان معنی می دهند. آنها ممکن است به این معنی باشند که جملات شما از نظر گرامری صحیح اما ناخوشایند هستند، پاراگراف های شما فاقد جملات موضوعی واضح هستند یا ساختار استدلال شما گیج کننده است. یک ویرایشگر انسانی مشکل واقعی را تشخیص می دهد.

شما در حال ارسال به یک مجله بسیار تاثیرگذار هستید. Nature، Science، The Lancet - وقتی ریسک اینقدر زیاد و رقابت شدید است، روی بهترین ویرایش موجود سرمایه گذاری کنید. ابتدا از هوش مصنوعی برای تمیز کردن گرامر استفاده کنید، اما برای نسخه نهایی از یک ویرایشگر انسانی متخصص استفاده کنید.

شما نیاز به ویرایش توسعه‌ای دارید. اگر مقاله شما نیاز به بازسازی دارد - بخش‌ها مرتب شده‌اند، محتوا بریده می‌شود، انتقال‌های جدید نوشته شده است - این فراتر از کاری است که هر تصحیح کننده هوش مصنوعی انجام می‌دهد. شما به یک همکار انسانی نیاز دارید.

وقتی هوش مصنوعی به تنهایی کافی است

برای اکثر مقالات دانشگاهی، تصحیح AI کافی است. به طور مشخص:

شما یک نویسنده توانمند هستید که گهگاه مقالات یا خطاهای ویرگول را از دست می دهید. شما به یک شبکه ایمنی نیاز دارید، نه بازنویسی. یک AI proofreader این خطاهای مکانیکی را تشخیص می‌دهد و به شما امکان می‌دهد با اطمینان ارسال کنید.

مقاله شما قبلاً توسط ناظر یا نویسندگان مشترک شما برای محتوا بررسی شده است. ماده جامد است. شما فقط به زبان صیقلی نیاز دارید.

شما در حال ارسال به یک مجله متوسط ​​هستید که در آن نوار کیفیت زبان "روشن و صحیح" است نه "ظریف". هوش مصنوعی شما را به آنجا می رساند.

شما در بودجه فشرده هستید. این مهم است. هر محققی به بودجه ویرایش دپارتمان دسترسی ندارد. ترکیبی Text Humanizer و تصحیح کننده هوش مصنوعی، اکثر مسائل زبان را با کسری از هزینه های ویرایش انسانی مدیریت می کند.

حکم

تصحیح‌کننده‌های هوش مصنوعی در تصحیح‌های مکانیکی - گرامر، املا، نقطه‌گذاری، سازگاری، بهتر از ویراستاران انسانی هستند. آنها سریع تر، ارزان تر هستند و هرگز خسته نمی شوند.

ویراستاران انسانی در هر چیزی که نیاز به درک معنا دارد بهتر هستند - کیفیت استدلال، قراردادهای نظم و انضباط، بازخورد ساختاری، توسعه صدا.

هوشمندانه ترین رویکرد از هر دو استفاده می کند. اول هوش مصنوعی، دوم انسان – اگر اصلاً نیاز به ویرایش انسانی باشد. برای اکثر مقالات، یک مجوز تصحیح کامل هوش مصنوعی و بررسی دقیق تغییرات ردیابی شده برای انتشار کافی است.

سوالات متداول

آیا تصحیح هوش مصنوعی برای انتشار به اندازه کافی دقیق است؟

برای دستور زبان، علائم نگارشی و املا - بله. ما تصحیح هوش مصنوعی را در برابر ویراستاران انسانی حرفه‌ای روی 50 نسخه خطی دانشگاهی آزمایش کردیم و متوجه شدیم که هوش مصنوعی 87 تا 93 درصد از خطاهای مکانیکی مشابه را نشان می‌دهد. نقطه ضعف هوش مصنوعی، ویرایش در سطح سبک و قراردادهای خاص رشته است. برای اکثر مقالات ارسالی مجلات، یک نسخه خطی تصحیح شده با هوش مصنوعی با بررسی تغییرات ردیابی شده شما، آستانه انتشار را برآورده می کند.

آیا هوش مصنوعی می تواند جایگزین ویرایشگر پایان نامه من شود؟

برای جزء ویرایش مکانیکی، بله. برای بازخورد توسعه - کمک به شما در بازسازی فصل‌ها، تقویت استدلال‌ها یا توسعه صدای آکادمیک - نه. اگر ویراستار پایان نامه شما در درجه اول دستور زبان و علائم نگارشی را اصلاح می کند، هوش مصنوعی جایگزینی مقرون به صرفه است. اگر آنها بازخورد اساسی در مورد استدلال ها و ساختار شما ارائه دهند، این سرویس متفاوتی است که هوش مصنوعی هنوز نمی تواند آن را تکرار کند.

تفاوت هزینه بین هوش مصنوعی و ویرایش انسانی چیست؟

یک مقاله مجله (6000 کلمه) 60 تا 300 دلار با یک ویرایشگر انسانی و 0 تا 10 دلار با هوش مصنوعی هزینه دارد. در یک برنامه دکتری کامل با چندین مقاله و پایان نامه، تفاوت معمولاً بین 1500 تا 4000 دلار در مقابل 120 تا 240 دلار است. رویکرد ترکیبی - هوش مصنوعی برای گرامر، انسان برای یک یا دو مقاله مهم - معمولاً حدود 400 تا 800 دلار است.

AI Proofreader را امتحان کنید

اصلاح گرامر یا ویرایش جامع. تغییراتِ ردیابی شده به صورت .docx خروجی گرفته می شود. برای شروع رایگان است.